خانه / کیفری / ممنوع الخروجی متهم در قانون

ممنوع الخروجی متهم در قانون

ممنوع الخروجی متهم در قانون

ممنوع الخروجی متهم در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392
ماده 188 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392: ” تا هنگامی که به متهم دسترسی حاصل نشده، بازپرس می¬تواند با توجه به اهمیت و ادلۀ وقوع جرم، دستور منع خروج او را از کشور صادر کند. مدت اعتبار این دستور، شش ماه و قابل تمدید است. در صورت حضور متهم در بازپرسی و یا صدور قرار موقوفی، ترک یا منع تعقیب، ممنوعیت خروج منتفی و مراتب بلافاصله به مراجع مربوط اطلاع داده می¬شود. در صورتی که مدت مندرج در دستور منع خروج منقضی شود این دستور خود به خود منتفی است و مراجع مربوط نمی¬توانند مانع از خروج شوند.”
ماده 247 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392: “بازپرس می¬تواند متناسب با جرم ارتکابی، علاوه بر صدور قرار تأمین، قرار نظارت قضایی را که شامل یک یا چند مورد از دستورهای زیر است برای مدت معین صادر کند:
الف- معرفی نوبه ای خود به مراکز یا نهادهای تعیین¬شده توسط بازپرس
ب- منع رانندگی با وسایل نقلیه موتوری
پ – منع اشتغال به فعالیتهای مرتبط با جرم ارتکابی
ت- ممنوعیت از نگهداری سلاح دارای مجوز
ث- ممنوعیت خروج از کشور

وکیل کیفری

تبصره 1- در جرایم تعزیری درجه هفت و هشت، در صورت ارائۀ تضمین لازم برای جبران خسارات وارده، مقام قضایی می¬تواند فقط به صدور قرار نظارت قضایی اکتفا کند.
تبصره 2- قرارهای موضوع این ماده ظرف ده روز قابل اعتراض در دادگاه صالح است. چنانچه این قرار توسط دادگاه صادر شود ظرف ده روز قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان می¬باشد.”
ماده 248- “مدت اعتبار قرار منع خروج از کشور شش ماه و قابل تمدید است.
در صورتی که مدت مندرج در دستور منع خروج منقضی شود، این دستور خود به خود منتفی است و مراجع مربوط نمی¬توانند مانع از خروج شوند.”

وکیل کیفری

توضیح نگارنده(مصطفی محمدی: وکیل پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی): در خصوص تفاوت ماده 188 با ماده 247 باید گفت: ماده 188 مربوط به قبل از حضور متهم در مرجع قضایی است و لذا در صورت حضور متهم در مرجع قضایی، ممنوع الخروجی وی خود به خود رفع خواهد شد گرچه در عمل، شاید لازم باشد متهم درخواست رفع ممنوع¬الخروجی خود را تقدیم مرجع قضایی کند تا از رفع ممنوع¬الخروجی خود مطمئن شود. اما ماده 247 مربوط به زمانی است که متهم در مرجع قضایی حضور یافته ولی بنا به دلایلی که البته باید مستدل و موجه باشد، بازپرس یا قاضی، وی را ممنوع¬الخروج می¬کند. این ممنوع¬الخروجی باید به متهم ابلاغ شود و متهم هم میتواند ظرف ده روز نسبت به آن اعتراض کند. این ممنوع¬الخروجی تحت عنوان قرار نظارت قضایی که متفاوت از قرار تأمین است صادر می¬شود. در هر حال، باید گفت اخذ تأمین نامتناسب موجب محکومیت انتظامی از درجه چهار به بالا است.
مصطفی محمدی: وکیل پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی

مطلب پیشنهادی

معاونت در جرم

معاونت در جرم به اختصار معاونت در جرم آن است که شخصی بدون آنکه در …